اگر اضافه وزن دارید ورزش خوبی را انتخاب کرده‌اید؛ من به شخصه تا به حال یک کوهنورد چاق ندیده‌ام؛ افرادی که حداقل یک سال این ورزش را انجام می دهند از یک بدن متناسب و بدون چربی برخوردارند. بنابراین بهتر است به صورت تدریجی و مستمر کوهنوردی کنید تا به تناسب‌اندام برسید.

چربی سوزی در بدن از طریق کوهنوردی

ورزش کنید؛ شما می‌توانید هر نوع ورزش استقامتی، هوازی مانند دویدن، دوچرخه سواری یا شنا و کوهنوردی را انجام داده و آن را به صورت مستمر ادامه دهید. یکی از این ورزش‌های استقامتی-هوازی کوهنوردی است. افرادی که اضافه وزن دارند و دوست دارند ورزش کوهنوردی را انجام دهد؛ اغلب این سؤال را می‌پرسند: آیا کوهنوردی می‌تواند وزن ما را کم کرده و ما را لاغر کند؟ جواب واضح است؛ بله کوهنوردی یک فعالیت هوازی و قدرتی است که بدن را از نظر جسمی در شرایط سختی قرار می‌دهد و عمل چربی سوزی را سرعت می‌بخشد. وقتی شما از قله بالا می‌روید، در ارتفاعات حتی بدون پیاده‌روی،  وزن خود را کاهش می‌دهید.

بدن شما شامل ۴ جزء اصلی است؛ ماهیچه‌ها، چربی، آب و استخوان‌ها. بیشترین وزن شما مربوط به وزن استخوان‌هایتان می‌باشد. بنابراین اگر می‌خواهید به تناسب‌اندام برسید؛ باید سراغ چربی‌ها بروید. با توجه به قد خود و وزن استخوان‌هایتان، وزن متناسب با خودتان را پیدا کنید و سعی کنید به آن برسید.

بعد از چند ساعت کوهنوردی ممکن است عضلات بدنتان درد داشته باشد؛ بدنتان خسته می‌شود؛ زیرا یک تمرین چالش‌برانگیز را پشت سر گذاشته است. در نتیجه کالری خود را از دست داده و بدن به سمت چربی سوزی رفته است و عضلات  تقویت و قوی‌تر شده‌اند. کوهنوردی دارای دو بخش اساسی است، صعود به قله و پایین آمدن از آن. تلاش و چالش بدنی در قسمت صعود به قله انجام می‌شود و باعث می‌شود بدن کالری بسوزاند. طبق آمار یک فرد با وزن ۸۴ کیلوگرم در طول نیم ساعت  ۴۴۸ کالری مصرف می‌کند. کالری و چربی با هم در ارتباط است. نیم کیلو چربی ۳۵۰۰ کالری دارد؛ بنابراین اگر در صعود خود چیزی در حدود ۱۷۵۰ کالری بسوزانید چیزی در حدود ۲۵۰ گرم چربی از دست می‌دهید. البته سوختن این مقدار کالری به این معنی است که شما بعد از کوهنوردی ۲۵۰ گرم سبک‌تر هستید؛ بلکه این تغییرات به‌مرور و به صورت مستمر ایجاد خواهد شد.

علت لاغری در کوهنوردی

از نظر کالری سوزی، ورزش کوهنوردی بعد از اسکی استقامتی، دومین ورزش برای کالری سوزی است و با توجه به شرایطی که در بدن ایجاد می‌کند و اشتها را تحت تأثیر می‌گذارد؛ باعث لاغری خواهد شد. کوهنوردی به صورت شگفت‌انگیزی باعث کاهش وزن می‌شود و آن  نیز به دلایل متعددی رخ می‌دهد.

شما مسیر زیادی را پیاده‌روی می‌کنید و ورزش هوازی انجام می‌دهید؛ در طول صعود شما باید از دست‌ها و پاهای خود استفاده کنید و در برخی موارد وزن خود را بر روی قله بیندازید و از کوه بالا بروید. کوهنوردی ورزشی است که بیشتر گروه‌های عضلانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد ؛ مهم‌تر از عضلات دست و پا، عضلات مرکزی هستند که درگیر می‌شوند؛  عضلات میانی یا همان مرکزی، شامل عضلات باسن،  عضلات بالای پا و کمر است و این عضلات در کوهنوردی تقویت شده و در صورتی که به درستی کار کنند حالت بدتان را صحیح‌تر نگه می‌دارند؛ تنفس را بهبود می‌بخشند و از آسیب جلوگیری می‌کنند. تقویت این عضلات و از دست دادن چربی در این نواحی، یکی از فاکتورهای مهم در کاهش وزن می‌باشد. اما این نکته را بدانید که  کوهنوردی را در صورتی یک ورزش کاهش وزن می‌نامند که میزان فعالیت شما در مقابل کالری دریافتی بیشتر باشد. رژیم غذایی مهم‌ترین بخش برنامه کاهش وزن است؛ هفتاد درصد کاهش وزن شامل رژیم غذایی است؛ در حالی که ورزش سی درصد باقی مانده را تشکیل می‌دهد؛  شما باید در طول روز، تغذیه سالمی داشته باشید و مسیر کوهنوردی‌تان نیز شدت و طول مناسبی داشته باشد.

در کوهنوردی بسته به شیب  مسیر، طول و شدت پیاده‌روی و وزن شما، کاهش وزن صورت می‌گیرد. وقتی شما مسیر با شیب زیاد را طی می‌کنید، نیاز بدن به کالری چند برابر زیاد می‌شود و وقتی بدن به این میزان کالری دسترسی ندارد سراغ چربی‌ها رفته و آن‌ها را می‌سوزاند؛ البته تغذیه سالم و کافی موردنیاز است تا انرژی لازم را داشته باشید و عضلاتتان از بین نرود. مصرف آب در کوهنوردی تأثیر زیادی بر کالری سوزی و کاهش چربی دارد؛ البته میزان زیاد آن باعث سرمازدگی می‌شود؛ بنابراین افراط و تفریط را کنار بگذارید.

هر چه ارتفاع از سطح زمین بیشتر می‌شود؛ میزان اکسیژن موجود در هوا نیز کمتر خواهد شد؛ این کاهش اکسیژن باعث می‌شود میل به خوردن غذا کمتر شود؛ اشتها کم شده و  هورمونی به نام لپتین در بدن ترشح می‌شود و  بدن در شرایطی  قرار می‌گیرد که چربی سوزی رخ خواهد داد. بنابراین تغذیه و مصرف مواد غذایی و آب در کاهش وزن در زمان کوهنوردی تأثیر می‌گذارد و در صورتی که تغذیه درست نباشد؛ شاید شما دچار کاهش وزن شوید و چربی‌های خود را از دست دهید. اما در طول مسیر کم می‌آورید و ممکن است عضلاتتان نیز بسوزد؛ بنابراین باید در نظر داشته باشید که ویتامین‌ها و مواد مغذی موردنیاز به بدنتان برسد تا بتوانید در صعودهای بعدی قدرت لازم را داشته و بتوانید به قله کوه صعود کنید.

یکی از مزایای ورزش کوهنوردی ‌این است که شما را از فعالیت بدنی یکنواخت روی تردمیل دور می‌کند و بدنتان را وارد چالش‌های جدیدی خواهد کرد. اضطراب و استرس و خستگی در بدنتان کم می‌شود؛ هورمون آدرنالینی که در طول هفته در بدنتان تولید شده را آزاد می‌کند و این‌گونه استرس شما را کاهش می‌دهد. این علائم می‌توانند تا میزان زیادی باعث کاهش وزنتان شود. هنگام صعود، قلب و میزان تنفس شما افزایش می‌یابد و این مقدمه‌ای برای کاهش وزن و تناسب‌اندام است. علاوه بر این خطر ابتلا  به فشار خون، دیابت و بیماری‌های قلبی در فرد کاهش می‌یابد.

کوهنوردی ورزش جسم و روح

کوهنوردی علاوه بر کاهش وزن، مزایای زیادی برای شما دارد، سلامت جسمی و روحی شما را بهبود می‌بخشد. کوهنوردی یک چالش ذهنی و جسمی است. در کوتاه‌مدت و بلندمدت در هنگام کوهنوردی عضلات شما به تنش کشیده می‌شوند. کوهنوردی مهارت حل مسئله در انسان را ارتقا می‌بخشد؛ زیرا در مدت‌زمان کم، باید تصمیم بگیرید پای و دستان خود را کجا نگه‌دارید. درون بدنتان آدرنالین ترشح می‌شود و وقتی به قله صعود می‌کنید؛ احساس خوشحالی و افتخار دارید. این کار اعتمادبه‌نفس شما را زیاد می‌کند و می‌تواند این ایمان قلبی را در شما به وجود بیاورد که تمامی اهدافتان قابل‌دسترس هستند. کوهنوردی و صعود به قله ذهن شما را تسکین می‌بخشد و باعث می‌شود احساس خوبی داشته باشید و در حین کوهنوردی با افراد دیگر تعامل داشته و علاوه بر تناسب‌اندام از نظر ذهنی نیز  در سلامت کامل بمانید.

منبع: بوریسگا

برخی از خانواده‌ها علاقه وافری به کوه‌نوردی دارند و سعی می‌کنند همیشه به این ورزش بپردازند. تقریبا چیزی نمی‌تواند جلودار آن‌ها باشد. باد، باران و حتی عشق. بااین‌حال، وقتی‌که یک عضو کوچک به خانواده شما اضافه می‌شود، چالش کوه‌پیمایی به اوج خود می‌رسد. به‌راستی کوه‌پیمایی باوجود کودکان خردسال امکان‌پذیر است؟ فلایتیو پاسخ این پرسش را می‌دهد.

کوه‌پیمایی با کودکان شیرخوار و همراه داشتن تمامی وسایل موردنیاز آن‌ها از قبیل پوشک، شیشه شیر، غذا و اسباب‌بازی‌ها امکان‌پذیر است؛ اما وقتی‌که کودک شما کمی بزرگ‌تر می‌شود و می‌تواند روی پای خود بایستد، انجام این ورزش بسیار سخت خواهد شد. شما نمی‌توانید به ارتفاعات بالاتر صعود کرده و سرعت حرکتتان نیز به‌شدت کند می‌شود. آن‌ها به‌سرعت خسته شده و از شما می‌خواهند تا بغلشان کنید. بااین‌حال، وقتی‌که فرزند شما به سن نوجوانی می‌رسد، اوضاع کاملا تغییر کرده و شاید کسی که در این مسیر خسته می‌شود، شما باشید.

ما قصد داریم تا در این مقاله شما را با توصیه‌های مفید به‌منظور کوه‌پیمایی همراه با فرزندان خود آشنا کنیم

چرا ورزش کردن برای کودکان ضروری است؟

اگر شما از قبل به فعالیت‌های ورزشی در محیط باز عادت داشتید و حالا هم بچه‌دار شده‌اید، نیازی به دانستن اهمیت ورزش کردن ندارید؛ اما بسیاری از خانواده‌ها وقتی ورزش را آغاز کردند که بچه‌دار شدند و هدف آن‌ها از فعالیت‌های بدنی، مقابله با بحران بی‌سابقه چاقی در میان کودکان بود. امروزه با کاهش فعالیت‌های بدنی و کم شدن ساعات زنگ ورزش در مدارس، مسئله چاقی بیش از هر وقت دیگری کودکان را تهدید می‌کند.

بیرون بردن بچه‌ها برای فعالیت بدنی، بسیار ضروری است؛ آن‌ها ورزش می‌کنند، هوای پاک تنفس می‌کنند و حتی از نور خورشید برای جذب ویتامین بهره می‌برند.

بهتر است تا فرزندان خود را از همان سنین کودکی به این کار عادت بدهید. برای مثال، اگر دارای فرزندی هستید که به‌سختی می‌خوابد و انرژی او تمام نمی‌شود، کوهنوردی می‌تواند راهی برای تخلیه انرژی‌اش باشد. این کار باعث می‌شود تا کودکان به هنگام بازگشت به خانه، دیگر توانی برای بازی نداشته باشند.

باید به این موضوع اشاره کنیم که فرقی نمی‌کند با فرزندان خود به کجا برای کوهنوردی می‌روید، به آن‌ها بیاموزید تا به محیط‌زیست و تاریخ آن منطقه احترام بگذارند. آن‌ها را با اهمیت تمیز نگاه داشتن محیط اطراف آشنا کرده و در صورت ممکن، در مورد جاذبه‌های تاریخی آن منطقه نیز با کودکان صحبت کنید. کوه‌نوردی و پیاده‌روی در مناطق تاریخی، می‌تواند تجربه‌ای شگرف برای فرزندان باشد.

کوهنوردی با نوزادان

صرف‌نظر از به همراه داشتن تمامی وسایل مورد نیاز نوزادان، داشتن یک چیز در مسیرهای کوهنوردی بسیار اهمیت دارد؛ کریرهای مخصوص نوزادان.

اگر شما به‌تازگی پدر و مادر شده‌اید، کوهنوردی با کودکان می‌تواند برایتان به یک کابوس بدل شود؛ اما استفاده از یک کریر بسیاری از نگرانی‌های شما را برطرف خواهد کرد. کریرها قابلیت بسته شدن بر پشت شما را داشته و کمک می‌کنند نوزادتان در جای خود راحت باشد.

کوهنوردی با کودکان نوپا

وقتی‌که نوزاد شما کمی بزرگ‌تر می‌شود، دشواری‌های شما آغاز خواهد شد و سرعت حرکت شما به‌شدت افت خواهد کرد.

شما همچنان می‌توانید از کریرها برای حمل کودکان نوپای خود نیز استفاده کنید، اما مسلما با رشد آن‌ها، وزن آن نیز بیشتر شده و این کار سخت‌تر می‌شود.

کوهنوردی با کودکان نوپا نیازمند رفتن به مناطقی مسطح و توقف در مکان‌هایی است که خطر کمتری برای آن‌ها داشته باشد.

با کودکان خود در مناطق کوهستانی اقدام به گشت زنی کرده و آن‌ها را به محیط اطراف عادت دهید.

داشتن لباس مناسب

همان‌طور که داشتن وسایل مناسب از قبیل کریر می‌تواند به والدین برای یک کوه‌پیمایی خوب کمک کند، مجهز بودن به لباس گرم نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. همان‌طور که می‌دانید، هوا در مناطق کوهستانی می‌تواند به‌سرعت سرد شود. لباس گرم کودک را به‌گونه‌ای انتخاب کنید تا فرزند شما را در برابر سرما به‌خوبی محافظت کند.

کوهنوردی همراه با کودکان بزرگ‌تر

وقتی‌که کودک شما مرحله نوپا بودن را پشت سر می‌گذارد، کمتر در طول مسیر خسته شده و می‌تواند به‌آسانی از تپه‌هایی با شیب ملایم بالا برود.

در این سنین سعی کنید تا همراه با کودک خود به مسیرهای کوهنوردی با شیب ملایم رفته و با این کار مانع از خستگی سریع فرزندتان شوید. در این صورت مجبور نخواهید بود تا مرتبا او را بغل کنید.

درحالی‌که کودکان به‌سادگی خسته می‌شوند، بسیاری از این خستگی‌ها روانی بوده و آن‌ها هنوز یاد نگرفته‌اند تا به‌مانند بزرگ‌ترها، باوجود سختی‌ها، به راه خود ادامه دهند.

• حتما سعی کنید تا با سرعت آن‌ها راه بروید. اگر کودکان می‌خواهند تا به دنبال چیزی بروند، حتما با آن‌ها همراه شده و زمان بگذارید.
• به هنگام کوهنوردی با کودکان، بیشتر توقف کنید. اگر آن‌ها از دنبال کردن مسیر خوشحال هستند، توقف نکرده و به راه خود ادامه دهید.
• مسیری را انتخاب کنید که جاذبه‌های فراوانی داشته باشد. برخی مسیرها چالشی بوده و نیازمند عبور از رودخانه هستند و همین مسئله می‌تواند جذاب باشد.
• مقداری میان وعده برای تامین انرژی بدن به همراه داشته باشید. از آوردن خوراکی‌های ناسالم پرهیز کنید.
• از بغل کردن آن‌ها خودداری کنید، مگر اینکه ضروری باشد. اگر شما کودکان خود را بغل کنید، آن‌ها خیلی سریع می‌آموزند تا همیشه از شما انتظار بغل شدن را داشته باشند. این عمل به تقویت روحیه استقامتی کودکان کمکی نخواهد کرد.

کوهنوردی با نوجوانان

وقتی‌که فرزند شما به سن نوجوانی می‌رسد، می‌توان انتظار رفتن به یک کوهنوردی واقعی با او را داشت. هرچند شاید همچنان نیاز باشد تا در این سن از برخی تکنیک‌های استفاده‌شده در مورد کودکان بهره برد.

حالا می‌توان چالش‌های بزرگ‌تری را برای فرزند خود خلق کرد. برای مثال می‌توان در فصل تابستان همراه با او به کوهی با شیب بیشتر رفت.

این نوع کوهنوردی واقعا سخت است و شما باید مراقب موضوعاتی مانند دره‌هایی با شیب زیاد و آب‌وهوای متغیر باشید. بااین‌حال این کار شدنی است و متوجه خواهید شد که دیگر اعضای خانواده نیز برای همراه شدن با شما ترغیب خواهند شد.

وقتی‌که بچه‌ها بزرگ‌تر می‌شوند، استقلال بیشتری می‌یابند. مطمئن شوید که آن‌ها وسایل مناسب کوهنوردی مانند لباس اضافی، غذا و جعبه کمک‌های اولیه را با خود به همراه می‌برند. به‌علاوه حتما روش استفاده صحیح از وسایل کوهنوردی را به فرزندان خود آموزش دهید. به نظر می‌رسد که می‌توان در این سن استفاده از نقشه و روش‌های مسیریابی را نیز به کودکان آموزش داد.

فرقی نمی‌کند که سن فرزند شما چقدر است، از این تفریح لذت ببرید

این جمله کمی کلیشه‌ای است، اما درست به نظر می‌رسد. تا چشم به هم بزنید، کودک خردسال شما بزرگ شده و دیگر نیازی به شما برای مراقبت در مسیرهای کوه‌پیمایی ندارد. این کار در ابتدا کمی سخت است، اما بعد از بزرگ‌تر شدن فرزندان، لذت‌بخش خواهد بود.

اگر این کار را ادامه دهید، کودک شما نیز به آن علاقه‌مند شده و در میان‌سالی و پیری، همپای خوبی برای شما در مسیرهای کوهستانی خواهد بود.

منبع: فلایتیو

به گزارش ایرنا، «کیم هانگ-بین» دیروز بر فراز برودپیک ایستاد تا به تمام ۱۴ قله بیش از ۸۰۰۰ متری جهان صعود کرده باشد. به این ترتیب او به چهل و چهارمین فرد در تاریخ و نخستین معلولی تبدیل شد که این کار بزرگ را انجام داده است.

این کوه‌نورد اهل کره‌جنوبی در سال ۱۹۹۱ هنگام صعود به قله دنالی مرتفع‌ترین قله آمریکای شمالی، به علت سرمازدگی انگشتان خود را از دست داد اما در سال ۲۰۰۶ صعود به قله‌های بالای ۸۰۰۰ متری را آغاز کرد.

او در سال ۲۰۰۹ هم کار صعود به هفت قله بلند هفت قاره جهان را هم به پایان برده بود.

پیش از این فقط ۴۳ نفر به همه ۱۴ قله بالای ۸۰۰۰ متری جهان صعود کرده بودند. «عظیم قیچی‌ساز» تنها ایرانی است که به این افتخار دست یافته است.

اورست با ۸۸۴۸ متر، K۲ با ۸۶۱۱ متر، کانگچنجونگا با ۸۵۸۶ متر، لوتسه با ۸۵۱۶ متر، ماکالو با ۸۴۸۵ متر، چو آیو با ۸۲۰۱ متر، دالاگیری با ۸۱۶۷ متر، ماناسلو با ۸۱۶۳ متر، نانگاپاربات با  ۸۱۲۶ متر، آناپورنا با ۸۰۹۱ متر، گاشربروم ۱ با ۸۰۸۰، برودپیک با ۸۰۵۱، گاشربروم ۲ با ۸۰۳۵ متر و شیشاپانگما با ۸۰۲۷ متر ارتفاع، مرتفع‌ترین نقاط روی کره زمین هستند.

«رینولد مسنر» کوه‌نورد نامدار ایتالیایی در سال ۱۹۸۶ به نخستین انسانی تبدیل شد که به همه این قله‌ها صعود کرده است. «نیرمال پورجا» از نپال هم در سال ۲۰۱۹ در طول فقط ۶ ماه و ۶ روز به همه این قله‌ها صعود کرد و دنیای کوه‌نوردی را شگفت‌زده کرد.

تاکنون فقط ۲۰ نفر صعود خود به تمام این قله‌ها را بدون کپسول اکسیژن انجام داده‌اند که عظیم قیچی‌ساز هم یکی از آنهاست.

منبع: ایرنا

لطفا نظر و تجربه‌تان، در مورد هر یک از باشگاه‌های کوهنوردی اهواز را در قسمت نظرات با دیگران به اشتراک بگذارید.

منبع: اسپرت رزرو